راه و راهسازي

راه و راهسازی در ایران و گذری بر تاریخچه آن


انسان ها در روزگاران دور نمی توانستند بی دغدغه در راهی قدم گذارند که سخت، نا امن و ناهموار بود.آنها از کویرهای سخت می گذشتند در و کوهستان های صعب العبور قدم برمی داشتند اما با این همه برای گذران زندگی بر همه این مشکلات به راه و راهسازی روی آوردند.

راه و راهسازی
راه و راهسازی

تاریخچه راهسازی

ایران کشوری نیمه خشک و با بارندگی بسیار اندک است، آبادی ها و شهرهایی در فــلات ایران که از یکدیگر دورند. ایرانیان برای پیوند این آبادی های دور از هم، تلاش های سازمان یافته بسیاری را در حوزه راه و راهسازی انجام دادند و بر همین اساس بودکه در دوره هخامنشی به دلیل اهـــمیت راه سازی سازمانی مستقل در این زمینه مسئولیت داشته و فعالیت می کرده است.

راهسازی به سبک رومی

تاریخچه راهسازی رومیان راه را در بستر حدود یک متر می کندند از و پــــــایین به بالا یک لایه سی سـانتی متری بالاشه سنگ و ملات و روی آن لایه ای به ضخامت نزدیک به 25 سانتی متر با پاره سنگ، قلوه سنــــگ می ساختند روی لایه دوم نیز لایه دیگری پایین و خرده سنگ به درستی خندق قــــرار می گرفت و لایه نهایی راه را لایه به ای ضخامت 20 سانتی متر شن و ماسه تشکیل می داد.

ایرانیان نیز از این شیوه برای راه سازی استفاده کردند، گر چه در دوره ساسانی اغلــب راه های احداث شده در ایران با اهداف تجاری و درآمــــــدزایی انجام می شد، اما روند راه سازی پس از ورود اسلام به ایران تغییرات بسیاری به خود دید.

راهسازی پس از اسلام

در دین اسلام، هر فرد مسلمان مکلف در صــــــورتی که مستطیع باشد، باید به زیارت خانه خدا برود به همین دلیل لازم بود راهی برای عبور زائران خانه خدا ساخته شود.

زیارت خانه خدا در پرتو احـداث ها راه آسان شد و مسافرتی از که سرزمین های شرق به حجاز می رفتند، از دجله گذشـــته و از راه هایی که احداث آنها را اعراب از ایرانی ها فرا گرفته بودند، عبور می کردند. معروف ترین شاه راه ان زمان راه بزرگ خراسان بود که به شرق می رفت و بغداد را به شهرهای ماوراء النــــــهر تا حوالی چین، متصل می کرد. از این راه دروازه خراسان در خاور بغداد شروع می شد و از صحرا و پل های مستحکمی که بر رودها ساخته بودند، عبور می کرد تا به حلوانو از آن جــا به کوه های ایران می رسید. در حــــــال حاضر نیز شاه راه بزرگ خراســـان همچنان هم راه پستی و چاپاری ایران است.